Rastgele IP Oluşturucu – IPv4 ve IPv6 Adres Testi
Test, fixture ve örnek veri için rastgele IPv4 ya da IPv6 adresleri oluşturun. Tüm ayrılmış aralıkları dışlayan genel kapsamı, RFC 1918 ya da benzersiz-yerel adresler için özel kapsamı veya herhangi bir kapsamı seçin. IPv4 sonuçlarını bir CIDR aralığıyla sınırlayabilir, tekrarsızlığı zorlayabilir, ardından bir toplu oluşturup ihtiyacınız olan değerleri kopyalayabilirsiniz.
Rastgele IP Oluşturucu; test verisi, fixture ve diğer geliştirme görevleri için rastgele IPv4 ya da IPv6 adresleri oluşturur. Sonuçları şekillendirmek için bir kapsam seçin: genel, tüm ayrılmış aralıkları dışlar; özel, RFC 1918 ya da benzersiz-yerel adresleri kapsar; herhangi bir kapsam ise genel veya özel seçmeden adres üretmenize olanak tanır. Üretilen sonuçlar için tekrarsızlığı da zorlayabilirsiniz.
Adres üretmek için IPv4 ya da IPv6 seçin ve ihtiyacınız olan seçenekleri ayarlayın. IPv4 için sonuçları isteğe bağlı olarak bir CIDR aralığıyla sınırlayabilirsiniz; bu aralık seçeneği IPv6 için yoktur. Bir seferde toplu üretin, ardından kullanmak istediğiniz değerleri kopyalayın. Bu denetimler, her değeri kendiniz yazmadan farklı test senaryoları için adres verisi hazırlamayı kolaylaştırır.
IPv4 ve IPv6, farklı adres alanlarına sahip ayrı adres biçimleridir; bu nedenle doğru seçim, kodunuzun ya da test ortamınızın neyi işlemesi gerektiğine bağlıdır. Bir kapsam, genel ya da özel adres örnekleri üretmeye yardımcı olurken bir CIDR sınırı, IPv4 sonuçlarını belirli bir aralığa daraltabilir. Elle seçilmiş örnekler yerine geliştirme için örnek adreslere ihtiyaç duyduğunuzda rastgele IP değerleri yararlıdır.
Rastgele IP Oluşturucu tamamen tarayıcınızda çalışır ve adresler cihazınızda işlenir; sunucuya gönderilmez. Sayfa yüklendikten sonra sunucu bağımlılığı olmadan çevrimdışı çalışır. Bu, işlemi yerel tutarken test verisi üretmeyi kolaylaştırır.
Geliştiriciler ve DevOps mühendisleri, testler, fixture'lar, örnek veri ve ağla ilgili iş akışları için değer hazırlamak üzere aracı kullanabilir. Tek bir adrese ya da bir toplu değere ihtiyacınız olsun, kapsam, isteğe bağlı IPv4 CIDR aralığı ve tekrarsızlık ayarı, üretilen sonuçları görevinize göre uyarlamanıza yardımcı olur.
Adım 1: IPv4 ya da IPv6 seçin ve kapsamı genel, özel veya herhangi olarak ayarlayın. Genel kapsam tüm ayrılmış aralıkları dışlar; özel kapsam RFC 1918 ya da benzersiz-yerel adresleri kullanır.
Adım 2: IPv4 için isteğe bağlı olarak üretilen adresleri sınırlayacak bir CIDR aralığı girin. CIDR seçeneği yalnızca IPv4 içindir.
Adım 3: Üretilen sonuçların yinelenmesini istemiyorsanız tekrarsızlığı etkinleştirin.
Adım 4: Adresleri oluşturun. Değerleri tek tek elinizle üretmek yerine bir seferde toplu oluşturabilirsiniz.
Adım 5: Testleriniz, fixture'larınız ya da örnek veriniz için ihtiyacınız olan değerleri kopyalayın.
Kullanım senaryosu: Değerleri elle uydurmadan otomatik testler, fixture'lar ya da örnek veri için rastgele IP değerleri oluşturun.
Kullanım senaryosu: Bir test veri setinin birden çok değere ihtiyaç duyduğu durumlarda bir toplu adres oluşturun.
Kullanım senaryosu: Ayrılmış aralıkların dışındaki adreslere ihtiyaç duyan iş akışlarını test etmek için genel kapsam adresleri kullanın.
Kullanım senaryosu: RFC 1918 ya da benzersiz-yerel adres senaryoları için test verisi hazırlarken özel kapsam adresleri kullanın.
Kullanım senaryosu: Bir testin belirli bir ağ aralığından adreslere ihtiyaç duyduğu durumlarda IPv4 sonuçlarını bir CIDR aralığıyla sınırlayın.
Kullanım senaryosu: Yinelenen adreslerin üretilen test veri setini daha az yararlı hâle getireceği durumlarda tekrarsızlığı zorlayın.